• Anker en Anker Advocaten
    Omnipotent
    Growers Choice
    PGMC
  • Announcements

    • karel kweker

      Weedforum Nieuwe Leden.   12/03/2017

      weedforum.eu cannabisforum voor de recreative blower en medicinale grower, op het forum vind je vele tips and tricks om wietplant te kunnen kweken voor eigen (medicinaal) gebruik...   We zouden graag nieuwe leden er op willen wijzen dat ze zich dienen voor te stellen in de wie is wie hoek. Het hoeft geen heel verhaal te zijn, maar gewoon een kleine introductie,  Je zou misschien kort kunnen omschrijven wat jou ervaringen al zijn, of dat je helemaal nieuw bent met het kweken.   Maak er wat leuks van hier op het forum 

Recommended Posts

Fotografie en camera instellingen.

 

Fotograferen onder HPS licht is niet altijd even makkelijk. Hieronder volgen een paar basis begrippen en tips en weetjes die kunnen helpen om een wat betere foto's te krijgen ondanks het HPS licht.

Witbalans variaties.
Een van de factoren die bijdragen aan een goede kleurweergave is de witbalans. Is de witbalans foutief ingesteld dan leidt dat tot rare kleuren in je foto's. Omdat ik gebruik maak van kunstmatig licht is de witbalans zéér belangrijk. Wie echter gebruik maakt van natuurlijk zonlicht kan zijn witbalans op automatisch laten staan of de witbalans op buitenlicht in stellen.

Diafragma opening en sluitertijd.
De gekozen diafragma opening heeft een belangrijke werking op je foto. De grootte van de opening is direct verantwoordelijk voor welke delen van je plant scherp op de foto komen en welke niet. Iedere lichtstraal legt in principe een andere weg af van object, door je lenzen, door het diafragma en op je film/CCD. Het diafragma zorg je ervoor dat er minder lichtstralen je film/CCD bereiken. Hoe meer lichtstralen, des te meer deze 'gebroken' worden door de optiek waardoor er onscherpte in de foto ontstaat. Dus door het diafragma te knijpen worden er minder 'gebroken' lichtstralen opgevangen wat de scherpte van de details ten goede komt.

De macrostand.
Iedere camera kent een minimum afstand tussen lens en te fotograferen object. Ga je onder die minimum afstand zitten dan kan je camera geen scherpe foto's meer maken. Je loopt dan tegen de focus-limiet van je lensoptiek aan. De macrostand van een digitale camera komt onze hobby erg goed van pas want we willen vaak graag plantdelen van dichtbij scherp gefotografeerd zien (denk aan geslacht bepalen). Met de macrostand is het mogelijk om je plant dicht te benaderen en alsnog scherpe foto's te maken. Zonder de macrostand wordt het al snel erg moeilijk. Denk niet dat inzoomen met de zoom knop iets te maken heeft met de macrostand. Sterker nog: inzoomen levert geen scherpe foto's op zodra je de macrostand hebt geactiveerd. Bij de macrostand zet je de zoom op 1x en vervolgens benader je de plant van dichtbij. Vrijwel iedere digitale camera van naam of faam heeft een macrostand aan boord. Het is een kwestie van kijken in de handleiding en zoeken naar de macrostand, inschakelen en foto's schieten.

Een tweede methode is het handmatig scherpstellen. Zet je kamera op handmatig scherpstellen en kies de kleinst mogelijke afstand. Bij mij 6cm. Beweeg nu je camera korter naar de plant toe of juist iets verder weg. Kijk goed in je schermpje wanneer je het deel wat je scherp wil hebben ook scherp is. en klikken maar. N.B. dit vergt enige oefening en is millimeterwerk.

Inzoomen.
Inzoomen is het proces waarbij via de lensoptiek het object dichterbij wordt gehaald, zeg maar vergroot wordt. Het in- en uitzoomen is op iedere digitale camera aanwezig. Voordeel van deze techniek is dat de fotograaf zijn camera niet van positie hoeft te verplaatsen. Met de macro methode is dat juist andersom. Inzoomen op je plant heeft echter 2 belangrijke nadelen. Ten eerste moet je rekening houden met analoge en digitale zoom. Het digitaal zoomen c.q. vergroten gebeurd met een wiskundig proces wat gebaseerd is op interpolatie. Met deze methode worden er niet werkelijk bestaande pixels tussen de pixels van de originele foto gezet. Het nadeel ligt voor de hand; de foto wordt onduidelijk en naar mate de vergroting wordt doorgezet komen een duidelijk vierkante patronen in je foto terecht.
De betere methode is alleen de analoge zoom te gebruiken. Controleer in de handleiding van je camera of er sprake is van analoge en digitale zoom en waar dat het ene systeem in het andere over gaat. Als voorbeeld: mijn camera kan van 1x-6x zoomen. De analoge zoom eindigt bij 3x. Dus meer dan 3x inzoomen gebruik ik niet. Als laatste opmerking; met inzoomen maak je een deelopname van je plant maar de echt fijne details blijven haast onzichtbaar want de afstand tussen de camera en je plant wordt hierdoor niet verkleind. Als je de fijne details wilt zien moet je de camera dichter bij het object brengen.

Vergroten.
Een methode om details uit een foto te lichten, anders dan de macrofotografie, is het vergroten van delen van je foto. Hiertoe kun je een standaard foto nemen en die vervolgens vergroten. Dit kan met programma's zoals Photoshop of Paintshop Pro. Maar zoals reeds beschreven wordt dit wiskundig opgelost wat verlies van kwaliteit met zich mee brengt.

Een praktische 'digitale' methode van vergroten is de volgende
Maak een normale foto van het onderwerp wat je wilt vergroten. De originele foto heeft een grote van 2048 bij 1024 pixels. De belichting is ingesteld op maximale scherptediepte want eventuele achtergronden moeten ook scherp afgedrukt worden.
In een foto programma open ik deze foto en selecteer het gedeelte wat ik er uit gehaald wil hebben. Het uitgesneden deel is nog altijd een behoorlijke foto van omvang. Wat overblijft is dit als resultaat. Een scherpe foto zonder verlies van kwaliteit en toch nog in een behoorlijk formaat.

Het Statief is ook een handig hulpmiddel om trillingsvrije dus scherpe foto's te maken. om helemaal trillings vrij te knippen kun je de timer van je toestel gebruiken (de camera knipt dan met een vertraging van 3 of tien seconde. Dus eerst je camera goed instellen en scherpstellen. dan voorsichtig afdrukken. Omdat de camera pas later de werkelijke afdruk maakt zullen veel kleine trillingen reeds uitgedempt zijn.
 
 
Hoe werkt camera witbalans


Het is je vast wel eens gebeurd dat je bij het fotograferen onder HPS licht een hele gele gloed over je foto kreeg. De kleuren zagen er onecht uit en het groen was gelig geworden. Dit heeft alles te maken met de kleurtemperatuur en het spectrumm van de lichtbron waarmee je fotografeert en hoe dit licht op de camera valt. Gelukkig is dit vrij eenvoudig, al in de camera, te corrigeren. We kijken naar de witbalans instelling van de camera.[/b]

Het idee achter witbalans is dat je de kleuren in de foto corrigeert rekening houdend met het licht waarin de foto werd genomen. Niet alle typen licht leveren namelijk dezelfde typen kleurverdeling op in het lichtspectrum. Wij zien dat niet altijd, omdat onze hersenen de verschillende kleuren automatisch compenseren (we weten dat een vel papier wit is, dus we zien het ook als wit), maar een camera is hier veel gevoeliger voor. Hierdoor kan het bijvoorbeeld gebeuren dat ondanks dat wij wit TL licht zien dat de camera een blauwe waas op de foto tovert. HPS lampen produceren vooral licht in het rode en gele deel van het spectrum en daarom krijg je gele/oranje foto’s . Met de witbalans stellen we in welke delen van de foto echt wit zijn en dus wat de neutrale kleur is.

Drie primaire kleuren (niet blauw, rood en geel, maar Rood, Groen en Blauw = RGB) vormen in de sensor het witte licht dat wij midden op de dag zien. Afhankelijk van de belichting komen deze kleuren in verschillende verhoudingen voor waardoor de foto een rode of juist blauwe gloed krijgt. Bij een hoge kleurtemperatuur (groeilicht)is er meer blauw licht, bij een lage kleurtemperatuur (bloeilicht) is er meer rood licht. Lichttemperatuur wordt gemeten in Kelvin. 5600 Kelvin is het gemiddelde voor midden op de dag zonneschijn. Hoe hoger de Kelvin waarde, hoe blauwer het licht. Deze schaal werkt dus tegenovergesteld, hoe hoger het getal hoe blauwer het licht.

Witbalans instellingen

Bij analoge fotografie werden deze kleurtemperatuurverschillen gecompenseerd door verschillende typen film of filters te kiezen. In dit digitale tijdperk is dit echter makkelijker aan te passen, met de witbalans stand op de camera kunnen we deze kleuren compenseren. We vertellen dan bijvoorbeeld aan de camera welk object van de foto wit is. De camera berekent dan het verschil tussen de kleurtemperatuur op het object en de neutrale waarde die het zou moeten bevatten en compenseert alle onderdelen van de foto met dat verschil.
Wordt een foto bijvoorbeeld genomen onder groei omstandigheden – hierin valt meer blauw licht op de sensor – zal de camera het blauwe licht gedeeltelijk compenseren door meer rood toe te voegen zodat er een neutrale foto uit komt. Als licht van een bloeilamp de boventoon voert, dit betekent dat geel / rood licht de boventoon voert en dat er minder blauw en ook groen licht (van RGB, Rood Groen Blauw) op de sensor valt, dan zal de camera hier rekening mee houden en koeler (blauw) licht toevoegen, waardoor de foto er toch redelijk normaal uit komt te zien en de witte delen echt wit zijn en groen groen.

Met behulp van een neutrale kaart (18% grijs) of een witte kaart kunnen we de camera helpen met de instelling. De meeste geavanceerde camera’s hebben een mogelijkheid om handmatig de witbalans in te stellen (dus niet via de voorgeprogrammeerde opties). Je richt de camera dan op zo’n kaart (die wordt schuin gehouden, zodat het licht van de omgeving op de kaart valt) en vult het hele beeld er mee. Vervolgens druk je op de Witbalans knop (controleer je handleiding) en wordt vanaf dan elke foto met die waarden gecompenseerd.
Het is wel wat lastig om elke keer die instelling te moeten doen, dus op je camera heb je ook al vooringestelde waarden. Zonlicht, bewolkt, schaduw, gloeilamp licht, TL-licht etc. Afhankelijk van de omstandigheden geef je de compensatie aan. Over het algemeen zullen de witbalans instellingen al een redelijke correctie opleveren, maar het resultaat zal niet altijd perfect zijn.


Bewerken

Daarom zul je, mocht de kleurtemperatuur je niet bevallen, aanpassingen willen maken aan de witbalans. Dit kan in een digitaal fotobewerkingsprogramma (zoals Photoshop en Lightroom). Het werkt het beste als je in het RAW formaat hebt geschoten, dan kun je heel veel wijzigingen toepassen zonder dat de foto er slechter uit komt te zien. In JPG is dit wat lastiger, hoewel je bij witbalans wel de ruimte hebt aanpassingen te maken voordat je aan kwaliteit inlevert. Let trouwens op, in bijvoorbeeld Lightroom heeft Adobe de schaal weer omgedraaid, een hoge waarde geeft meer warmer (geler) licht aan.

 

 

Vertical banding noise (zwarte strepen of balken over de foto)

Verschijnsel waarbij op hoge ISO waarden de aanwezige ruis verticale lijnen gaat aannemen.

de bandingproblematiek is erg cameraspecifiek, de ene heeft er last van, de andere niet. Dit heeft te maken van de manier waarom de dcc is geconstrueerd. Opvallend is dat de duurdere modellen er meer last van schijnen te hebben. Koop een goede camera gaat in dit geval dus niet op! Vaak is er wel reeds een firmware update om het banding probleem bij hoge iso waardes op te lossen.



Verder nog een tip ivm de witbalans.
HPS lampen hebben geen continu spectrum en zenden een vrij monochroom licht uit. Voor het oog ziet het licht er geel uit, Doordat bepaalde golflengten in het spectrum van deze lichtbron ontbreken kan er nooit een natuurgetrouwe kleurweergave ontstaan. De witbalans handmatig instellen help een beetje.

Om een witbalans te begrijpen, moeten we eerst even kijken waarom dit op onze toestellen zit of achteraf via software aangepast kan worden.De basis is de volgende: elk onderwerp, elk object, elke persoon, gewoonweg alles wat je ziet, is zichtbaar doordat dat onderwerp licht weerkaatst. Zo is het moeilijker om in zwart structuur te zien, vermits de zwarte kleur het licht absorbeert. Daarentegen merk je op een wit laken zeer snel vlekken op, aangezien wit het licht zeer goed weerkaatst. Meer weerkaatsing betekent dus: dus beter zien…Niet alleen wordt het door de weerkaatsing mogelijk om objecten te zien, maar ook een kleur wordt daardoor gevormd. En dat leidt ons tot het volgende: de kleur die een onderwerp weerkaatst, hangt zodoende ook af van de kleur van de lichtbron. Ons menselijk brein is in staat om kleurveranderingen die resulteren uit een ander belichting op te vangen en te corrigeren, maar voor een fototoestel is dat al iets moeilijker. De mens zal een wit voorwerp zowel in de schaduw, als in zonlicht of onder een gloeilamp altijd als wit aanzien. Maar een fototoestel moet dit zelf corrigeren, wat niet altijd perfect verloopt. Neem maar eens een foto van je plant in daglicht, of in je tent of hok onder hps licht. Zonder correcties geeft dit een totaal verschillend beeld.
Zo komen we bij het begrip ‘kleurtemperatuur’. Dit is de maat van de kleur die een lichtbron uitstraalt, uitgedrukt in graden Kelvin, vermits kleurtemperatuur de temperatuur is tot dewelke een voorwerp verhit zou moeten worden om licht in dezelfde golflengten uit te stralen.
Daglicht wordt conventioneel rond de 5400K geacht, en waarden tussen 5000K en 5500K lijken wit. Lagere kleurtemperaturen, zoals van HPS-lampen, komen geliger over en situeren zich rond de 2000K. Je zult dus je witbalans moeten aanpassen om geen gelige foto’s te krijgen.

Telkens als je dus een nieuwe lichtomstandigheid krijgt, verkrijg je eveneens een andere kleurtemperatuur en moet je een andere witbalans instellen. Op slechts weinige toestellen kan je de Kelvin-waarde zelf instellen, maar op alle toestellen kan je wel zeggen in welke omstandigheid je je bevindt, namelijk daglicht, bewolkt, TL-verlichting, enzoverder.
Bij lage kleurtemperaturen levert een willekeurige kleine kleurverandering een groter kleurverschil op dan bij hogere kleurtemperaturen.

Oplossing:
Er bestaat in deze problematiek van kleurtemperaturen een zeer eenvoudige oplossing, namelijk het werken in RAW-bestanden. Bij een foto genomen in RAW-formaat kan je achteraf in een RAW-convertor namelijk zeer snel en eenvoudig de kleurtemperatuur aanpassen. Maar ook vooraf kan je de kleurtemperatuur correct zetten. Een kleine opmerking die nog gemaakt moet worden: ook foto's in JPG of TIFF kunnen achteraf nog aangepast worden, maar dat gebeurt dan niet door de kleurtemperatuur, maar met de curves.
Zoals al aangehaald, kan een kleine verandering in de kleurtemperatuur een groot effect hebben. En daarenboven willen we altijd graag de kleuren zoals ze warenen hier komt het nut van een grijskaart kijken.
Je neemt twee foto's, één met en één zonder grijskaart op de foto. Zo kan je achteraf de witbalans tot in de precisie juist zetten. Het is dan eenvoudig om beide foto's in je fotobewerkingsprogramma te openen en gewoon met je pipet op de grijskaart klikken, en zo de precieze witbalans te bekomen. deze gebruik je dan ook voor de foto zonder grijskaart.
Het kan ook op voorhand, zodat je geen softwarematige aanpassing achteraf nodig hebt, maar dat is toestelafhankelijk. De meeste toestellen kunnen namelijk een PRESET witbalans aanmaken. Dan houd je de grijskaart beeldvullend voor je lens, en dan gaat de camera de correcte kleurtemperatuur aan de hand daarvan meten en behouden voor alle foto's.

Een correcte belichting is een tweede functie van een grijskaart. Je belichting meten op een grijskaart is het meest accuraat, vermits deze 18% grijs is, wat gebruikt wordt én voor de kleuren, én voor je lichtmeter.Het is overduidelijk dat werken in RAW en mét een grijskaart de beste resultaten oplevert. Dit is ook zonder grijskaart te bekomen, maar neemt veel overbodige tijd in beslag.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik knip wel eens door een 10x vergrotende loep. De loep houd ik dan geheel tegen de lens van de camera aan en zoom dan met de camera ook nog eens in. Ik schiet dan heel veel foto's waarvan 95% zowiezo niet scherp is. Deze onscherpe gooi ik dan meteen weer weg. Op de overgebleven foto's ga je dan op zoek naar dat stukje foto wat wel mooi scherp is en dat knip ik dan uit de foto en vergroot dit weer via een foto bewerk programma. Paint is hiervoor al prima.
Zo blijven er van de 100 geknipte foto's 1 of 2 mooi scherpe trichomen over.

Verder werk ik wel eens met een usb microskoop maar deze dingen geven een heel slechte scheprte diepte om zelf ff te kijken hoever de plant staat werkt dat prima maar dat kan ook al met een loepje.

Momenteel heb ik een camera die een objectafstand van 0,4 cm aankan ik kan er dus heel kort op en krijg hierdoor wel veel scherpte diepte op de foto.

Daarnaast zou je om meer scherpte diepte te krijgen foto's kunnen stacken. Hiervoor moet je wel met een statief werken en de objectafstand steeds een heel klein beetje veranderen en je camera handmatig scherp stellen.
http://zoom.nl/artikel/cursussen/227...-stacking.html

 

http://listoffreeware.com/best-free-focus-stacking-software-windows/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ahja nog een tip om banding te voorkomen kun je ook door een polaroid bril heen knippen dan heb je die zwarte strepen ook niet. ;)

 

Verder flitsen de meeste camera's met "blauw" licht. Als je handmatig gaat instellen voor een foto onder HPS kun je de korst mogelijke sluitertijd nemen en de flits op altijd aan. De flits overheerst dan het HPS licht grotendeels en dan heb je dus ook een pak minder geel in plaats van groen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now